szukaj
Materiały filmowe Zobacz więcej
DSC_2085

DSC_2085

Data: 2011-01-10

W najnowszym numerze
REKLAMA
szukaj

Owrzodzenia żylne goleni

Owrzodzenia żylne to rany przewlekłe, charakteryzujące się zaburzeniami procesu gojenia i opornością na leczenie.

 

Wymagają wielokierunkowego podejścia, leczenia przyczynowego opartego na współpracy z interdyscyplinarnym zespołem terapeutycznym.  

 

Pielęgniarka, wyróżniająca się spośród zespołu szerokim zakresem zadań dotyczących chorych z owrzodzeniami, powinna w nim pełnić funkcję dominującą i koordynującą (zgodnie z wzorem pielęgniarstwa zachodniego).

 

Zakres obowiązków obejmuje wówczas nie tylko działania instrumentalne, wynikające ze wskazań i diagnozy lekarskiej, ale również kompetencje wywodzące się z roli i funkcji zawodowej pielęgniarki; poza leczniczymi dotyczą one działań opiekuńczych, rehabilitacyjnych, wychowawczych, profilaktycznych i promocji zdrowia.

 

W krajach zachodnich (np. w W. Brytanii) w zachowawczym leczeniu owrzodzeń żylnych pierwszoplanową rolę w centrach leczenia ran odgrywają odpowiednio wyspecjalizowane pielęgniarki (z uprawnieniami do wypisywania recept na materiały opatrunkowe) wraz z interdyscyplinarnym zespołem terapeutycznym pełniącym najczęściej rolę konsultacyjną.  

 

Rozwijać wiedzę i umiejętności

W programie autorskim realizowanym od kilku lat w Poradni Leczenia Owrzodzeń Żylnych Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej CM w Bydgoszczy najważniejszymi elementami programu są m. in.:kompresjoterapia, masaż pneumatyczny w przypadku obrzęków, opracowanie rany, stosowanie opatrunków interaktywnych, ćwiczenia fizyczne oraz pielęgnacja i higiena kończyny.

 

Program oparty jest na szczegółowych badaniach podmiotowych, przedmiotowych ogólnych i specjalistycznych.

 

Na przykład badanie wskaźnika kostka/ramię aparatem Dopplera wykonuje się u chorego przed włączeniem do programu, po czym ponawia się badanie w czasie leczenia terapią kompresyjną po 3 miesiącach.

 

Pielęgniarka, specjalistka w leczeniu ran przewlekłych, może zatem i powinna rozwijać wiedzę i umiejętności, zwiększające jej samodzielność w opiece nad chorym z owrzodzeniem żylnym, m. in. w zakresie:

-oceny czynników etiologicznych owrzodzeń żylnych (współpraca z lekarzem specjalistą, chirurgiem naczyniowym), niezbędnej w samodzielnym planowaniu terapii przyczynowej, np. kompresjoterapii i prowadzenia zabiegów fizykalnych,

-oceny innych miejscowych i ogólnych czynników wpływających na proces gojenia rany, np. stanu odżywienia i nawodnienia, występowania nałogów, stanu psychofizycznego i socjalnego chorego, obecności zakażenia rany,

-oceny i diagnostyki rany niezbędnej w planowaniu i prowadzeniu terapii miejscowej: oczyszczania dna rany, kontroli czystości mikrobiologicznej, stosowania opatrunków i preparatów bezpośrednio na powierzchnię rany,

-edukacji zdrowotnej, przygotowania chorego i jego rodziny do sprawowania samoopieki i opieki nieprofesjonalnej w warunkach domowych,

-prowadzenia działań prewencyjnych, tj. profilaktyki pierwszorzędowej (w tym również rozpoznawania osób z grupy zwiększonego ryzyka – znajomość objawów zapowiadających, czynników wystąpienia ryzyka), profilaktyki wtórnej i trzeciorzędowej, -oceny wpływu choroby i owrzodzenia na jakość życia chorego i jego rodziny,

-możliwości rehabilitacji i readaptacji chorych z owrzodzeniami, prowadzenia opieki w okresie rekonwalescencji.

 

Wieloletnie zaniedbania organizacyjne dotyczące opieki nad chorymi z owrzodzeniami żylnymi (15-, 20-letnie opóźnienia w porównaniu z krajami Europy Zachodniej), związane również z uszczegółowieniem i standaryzacją funkcji pielęgniarki, utrudniają rozwój profesjonalnej opieki pielęgniarskiej nad tą rosnąca wciąż grupą chorych.    

 

Piśmiennictwo:

1.Szewczyk M.T., Jawień A.: Program leczenia owrzodzeń żylnych goleni. Biuletyn Krajowych Konsultantów Medycznych 2004, 10, 26.

2.Szewczyk M.T., Jawień A.: Kompresoterapia jako podstawowy element leczenia owrzodzeń żylnych. Leczenie Ran 2004, 1, 1-4.

3.Szewczyk M.T., Jawień A., Cwajda J., Cierzniakowska K.: Miejscowe leczenie owrzodzeń żylnych – zasady wyboru opatrunków. Zakażenia 2005, 1, 80-88.

4.Moffatt C.J., Harper P.: Leg ulcers. Churchill Livingstone, London 1997.

5.Szewczyk M.T.: Ocena rany. W: Jawień A., Szewczyk M.T. (red.): Owrzodzenia żylne goleni. Twoje Zdrowie, Warszawa 2005.

6.Szewczyk M.T., Jawień A.: Wybrane aspekty zachowawczego leczenia owrzodzeń żylnych. Część I: Kompresoterapia. Postępy Dermatologii i Alergologii 2005, 22, 3, 133-140.

7.Szewczyk M.T., Jawień A., Cierzniakowska K., Cwajda J., Kędziora-Kornatowska K., Mościcka P., Grzeszak I.: Ocena sprawności funkcjonalnej chorych z przewlekłą niewydolnością żylną i owrzodzeniem goleni. Postępy Dermatologii i Alergologii 2005, 22, 6 265-270.

8.Szewczyk M.T., Jawień A., Hildebrandt Z.: Problemy chorych z przewlekłą niewydolnością żylną. Psychospołeczne konsekwencje choroby, część II. Przegląd Flebologiczny 2005, 13, 4, 183-191.

Autor: Maria T. Szewczyk
Data dodania: 2008-04-23 12:27:17
Oceń
  • Currently 1.5/5 Stars.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Wyślij znajomemu
Wpisz adres e-mail osoby, do której chcesz wysłać informacje.

Informacja

Zaloguj się aby dodać komentarz.



REKLAMA
 
 
ISSN 2083-7852
Projekt i realizacja
UNIA EUROPEJSKA

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.